post- en bezoekadres


Het gevreesde corona-virus is zich langzaamaan over de hele wereld aan het verspreiden en de pandamie heerst ook volop in Nederland. In het begin hield ik me er afzijdig van want ik had al genoeg aan mijn eigen ziekte, waarvan ik eerst niets begreep.
Nu heb ik het gevoel dat iedereen solidair is met mij en in gedeeltelijke quarantaine zit.

Het bizarre is dat de eerste patiŽnt afkomstig uit Loon op Zand die besmet is met het COVID-19 Corona-virus op donderdag 27 februari bekend gemaakt is. Achteraf is gebleken dat mijn ziekte op exact diezelfde dag is geconstateerd om 14.51 uur.

De doktoren hier in het Erasmus zijn zeer kundig en telkens kwam ik weer met andere vragen, waardoor mijn situatie toch steeds duidelijker werd. Ik raakte snel gewend aan de dagelijkse gewoonten waarmee ik nu te maken had. Een soort snelcursus anticiperen en ze vertelden mij ook dat ik hier gewoon een full-time job aan had. En zo voelde het ook wel, want ik moest na elke inspanning ook weer rusten. En als je mij kent, is dat toch wel heel moeilijk. Maar wat moet, dat moet.
"Toch nog een baantje gevonden op mijn 64e, UWV''.

Het verzorgend personeel is allemaal heel geduldig, behulpzaam en er is altijd een luisterend oor. Dus ik probeer voor ieder ook zoveel mogelijk mee te werken wat ik kan doen om hun werk te vergemakkelijken. Want IK heb hen ook hard nodig. En dan kan ik weleens wat extra vragen als het nodig is.

Inmiddels ga ik a.s. zaterdag 21 maart, mijn 3e en laatste chemo-kuur van deze cyclus ontvangen. Enkele dagen daarna gaat er middels puncties getest worden wat de kuur met mijn lichaam gedaan heeft en of de beoogde resultaten gehaald zijn. Dus dat gaat HEEL spannend worden. Naar aanleiding daarvan wordt er verder gegaan met het behandelplan of het wordt aangepast. Als het goed is, zou ik dan een paar dagen naar huis mogen.

In het begin keek ik er erg naar uit maar nu dit virus zo grimmig is, zou ik het liefste hier blijven in mijn veilige cocon. Maar zover is het nog niet en zij weten echt wel wat ze doen als ze mij tijdelijk ontslaan.

Intussen heb ik voor mijn eigen veiligheid even alle bezoek afgezegd omdat ik het te link vind in mijn situatie, ondanks ik dat niet verplicht was.
Alle verzorgers zijn steeds heel tevreden over mijn resultaten, want ik word hier ook begeleid door een fysiotherapeute en een diŽtiste, enz. Alles is belangrijk voor mijn conditie die ik zoveel mogelijk op peil moet zien te houden en dat moet je zelf organiseren. Want zonder conditie, geen ontslag. Wat ben ik blij dat ik mijn hele leven gesport heb en de laatste jaren nog meer omdat ik geen werkdruk meer had.

Het enige is dat ik heel snel moe ben en op tijd mijn rust moet nemen en dit ook weer zelf moet aangeven. Maar ja, ga jij je bezoek wegsturen als het nog gezellig is. Het is prima voor de moraal en je kunt gelijk ook even je gedachten verzetten. Dat hebben we gehad en nemen ze niet meer af. Soms voelde ik daarna dat ik toch een beetje te ver gegaan was. Maar ja, sois. Ik kan hier de hele dag rusten als ik wil.

Nu ik het bezoek even heb stilgelegd, constateer ik wel dat dit toch even veeeeeel beter is voor mij. Mijn bloeddruk is bijna ideaal en mijn uithoudingsvermogen gaat beetje bij beetje vooruit. Dus het is niet eens zo slecht en ik kan toch contact houden met mijn Dreamteam-groep via Whatsapp. Het werkt prima, adequaat en supersnel.
Ik kan er mijn wel en wee kwijt en ik hoor ook wat er bij hen speelt. Want ik ben wel ziek maar ik mag ook graag lachen en grapjes maken.

Daarom zou ik het leuk vinden als je een kaartje wilt sturen, het ook grappige, hilarische, mooie kaartjes mogen zijn en niet per definitie over beterschap hoeven te gaan. Dat begrijp ik wel. Of misschien is iemand wel goed in gedichten of andere poŽzie, etc. schrijven.

Het postadres is: Erasmus MC
                            T.a.v. Marion Groffen
                            Kamernr. R935 (heel belangrijk)
                            Postbus 2040
                            3000 CA   Rotterdam

Zodra ik weer besluit bezoek te kunnen ontvangen, is dit het juiste adres want ze hebben hier 3 parkeergarages en het is enorm groot. Als je nog niet eerder geweest bent, houd er rekening mee dat je vanaf aankomst in de parkeergarage totdat je op mijn kamer bent, wel een half uur onderweg kunt zijn.

                             Parkeergarage Westzeedijk
                             Westzeedijk 361
                              3015 AA  Rotterdam
                              Afdeling nG
                              Kamernr. R935

Na overleg van dag is bezoek mogelijk vanaf 14.00 uur. Ik mag en wil niet meer dan 
2 personen tegelijk in mijn kamer ontvangen.

lieve groetjes en virtuele knuffels van Marion















15:12:18 18 Maart 2020 Permanente link Reacties (5)

even wat leven in de brouwerij 'Leukistnie' brengen




Het aantal mensen dat ik nu om me heen heb, breidt zich zo erg uit dat ik enorm onder de indruk ben. En ik ben er ook o zo blij mee. Want dat was de laatste jaren wel mijn grote angst hoe ik het zou moeten doen als ik echt ziek zou moeten worden.

Maar ja, dat is toch een 'ver van mijn bed show' want ik voel me goed en onderneem leuke dingen. Zit langzaamaan in wat groepjes om te wandelen, om te eten, om te stappen. En om elkaar te helpen in nood of met klusjes. Veel vrijgezelle dames en heren maar ook stelletjes. En via hen ontmoet je weer andere, leuke mensen. Heerlijk om naar een terrasje te gaan, want dat gaat nu weer beginnen, en dan iedereen weer uit zijn winterslaapje te zien komen.

Toen ik op 28 februari 2016 van de ene op de andere dag mijn ontslag toegezegd kreeg na zo'n 35 dienstjaren bij Eikelenboom Transport en tussendoor 2 jaar bij Erkelens, Cooke & Marcus' schrok ik er toch wel van. Want ik was nog lang niet aan mijn pensioenleeftijd, was in september net 60 geworden. Maar ja, dat is toch doorgegaan want het was al helemaal in kannen en kruiken. En ik was het daar al bijna 20 jaar beu, kun je nagaan. Het werd alleen maar grimmiger. Vanaf 1 september kwam ik officieel in de WW en ze moesten me wel een zakje geld meegeven waarvan de helft weer naar de belasting ging. Doei, werkzame jaren.

Ik was ook weer heel blij op dat moment, want mijn moeder, het jaar daarvoor plotseling weduwe geworden (godzijdank) van mijn belgische stiefvader, was hard aan het revalideren van een neglect in het Bravis ziekenhuis. En dat wilden wij, de kinderen onder elkaar zo goed mogelijk opvangen voor haar. 
In januari was ze eindelijk na maanden van pijn aan een omgekeerde kop-schouder operatie geholpen omdat al haar pezen onherstelbaar afgescheurd waren. Wat heeft dat mensje pijn gehad en afgezien. Die arm zag van boven tot onder blauw-paars. Maar blijven lachen hť.

Ze lag in het nieuwe gedeelte van Bravis in Bergen op Zoom, Moeder en Kind om te revalideren. Net als ik, nog nooit voor iets ernstigs in het ziekenhuis gelegen. Ooit weleens haar spataderen weg laten halen 40 jaar eerder. Ja, want ik woonde nog thuis in die tijd aan de Pieter Breughelstraat. Moet zeggen dat ik wel lang thuis gewoond heb, mijn broer en zussen waren allemaal al jong getrouwd.

Dus nu had ik alle tijd om naar haar toe te gaan en dat deed ik met veel plezier. Afgewisseld met de andere kinderen natuurlijk. We hadden gewoon een schema gemaakt, dat prima werkte. Op 15 april was ze definitief ontslagen tot haar grote blijdschap, maar helaas heeft ze niet erg lang kunnen genieten van haar 'nieuwe' huis
want op 24 juni, 1 dag voor haar 86e verjaardag, is ze in coma geraakt. De dag dat ik thuiskwam van 4 weken in Fuengirola. Ik had haar gelukkig vanuit de trein nog gesproken, maar toen ik aankwam in het ziekenhuis in Roosendaal was ze niet meer aanspreekbaar. Op 27 juni is ze in mijn bijzijn ingeslapen.

Het huis moest leeggehaald worden, spullen verdelen, weer schema's om de tuin netjes te houden, Ja en dan in het voorjaar, wat was dat veel werk. Maar ook goed voor de saamhorigheid onderling. In juli 2018 is de hele boel verkocht en heeft ze voor ons vieren een mooie erfenis achtergelaten. Uiteindelijk was dat ook van mijn vader want die heeft haar na de scheiding tot zijn dood alimentatie moeten betalen. Slimme meid, ons ma.

Nu kon ik de balans op gaan maken en dat viel allerminst tegen. Dus zo reislustig als de hele familie uiteindelijk is, ben ik de laatste jaren ook veel gaan reizen en naar heel veel concerten van Julien Clerc geweest. Hier kijk ik nu met ontzettend veel plezier op terug.

Maar nu is het aan jullie. Als je dat wil, zou je dan kunnen opschrijven waarvan je mij kent, hoelang en misschien een leuke anecdote. Ik kijk er erg naar uit. Want sommigen ken ik 40- 50 jaar en sommigen een paar maanden.
  
Dit idee komt wel van Facebook waar ze dat ook weleens op zetten.

Nou, in de pen allemaal.














15:59:57 14 Maart 2020 Permanente link Reacties (8)

we gaan beginnen .......


Donderdag was mijn klaplong genezen en werd ik na vier dagen bevrijd van de drain die ze in mijn lichaam geplaatst hadden. Heerlijk om weer te kunnen douchen en haar wassen.

Vrijdagochtend ruim de tijd genomen want 's middags gaan ze een lijntje trekken voor de toediening van de chemo. Maar plotseling kon ik al om half 12 mee en er was me nog niets uitgelegd over hoe en wat. Dat werd in de behandelkamer gedaan en op zich viel de ingreep erg mee. Er loopt een heel dun pijpje via de halsslagader wat ze onderhuids naar de bovenkant van de borst laten lopen. Daar wordt voortaan de chemo-kuur op aangesloten en soms ook bloed afgenomen. Want dat hebben ze veeeel nodig. Maar met de verdovingen was ik er toch behoorlijk suf van en tegen 16 uur kwam ik weer een beetje bij. Maar weer een stapje verder.

's Avonds de uitleg over het wel en wee van mijn behandelplan en de eventuele bijwerkingen met mijn familie op de app, want het is weer heel wat wat je te horen krijgt. En wat ben ik dan blij dat deze techniek nu bestaat. Want 8 oren horen meer dan 2.

En dan de grote dag van de start, ja je moet het maar over je heen laten komen. Om 11.10 uur werd hij aangelegd en om 11.21 uur piepte hij al dat hij leeg was. Peanuts, geen pijn, misselijkheid, alleen heel veel strenge regels waaraan je je moet houden om infectie tegen te gaan. Want de weerstand gaat zakken naar 0.

's Middags een klein feestje want de vriendinnen kwamen op visite met cake en slagroom. Jammie, jammie. En vooral veel knuffelen, heerlijk. Ook even over iets heel anders praten.

Ik kan er voor een week tegenaan. Laat ze de boel maar verslaan daarbinnen, maar niet teveel goede celletjes ajb.




17:45:52 07 Maart 2020 Permanente link Reacties (10)

uitslag onderzoeken


Hallo beste, lieve mensen,

Ik ben Marion Groffen, woon in Bergen op Zoom en ben 64 jaar. Op donderdag 27 februari 2020 ben ik met ernstige vermoeidheidsklachten, kortademigheid en uitslag in mijn gezicht naar de dokter gegaan. In het ziekenhuis is aansluitend vastgesteld dat ik vocht achter de longen had. Op vrijdag is dat weggezogen en ik ging er vanuit dat ik nu moest opknappen. Maar 's avonds lag ik al met spoed in het Erasmus MC te Rotterdam.

Diagnose: acute lymfatische leukemie type T

Vanaf dat moment zit je in een rollercoaster, want ik ben nu inmiddels al bijna 1 week hier. De ga ik niet uitleggen want dat is teveel. Wel heb ik uiteindelijk de verlossende uitspraak gekregen wat ze nu gaan doen.

Deze week hebben ze al veel medicinale voorbereidingen getroffen o.a. het toedienen van prednison. A.s. maandag gaat de chemo therapie starten waarvoor ik 4 - 6 weken hier moet blijven. Mijn weerstand zal gaan zakken naar 0 en daarom gelden er strenge regels. Ik lig momenteel op een sluiskamer en mag bezoek ontvangen.

Alles zal nu via deze blog lopen en ik ga proberen jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden. Uiteraard kunnen jullie hierop ook reageren. Allemaal al heel erg bedankt voor de belangstelling, steun, lieve woordjes en mooie kaarten. Dat doet toch heel wat met je.

IK ga ervoor, la vie est trop belle !!
  

18:01:35 05 Maart 2020 Permanente link Reacties (13)

Outlet NL female 140915 - 030216 468x60


Weblog
Brochures.nl Begin pagina
loggy.nl Home
Weblog maken
RSS Feed

Abonneren!

Test
Dit is een tekstje
post- en bezoekadres

test
Toch even zoeken. Nu staat mijn tekst niet bij mijn reactie.