<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

even wat leven in de brouwerij 'Leukistnie' brengen




Het aantal mensen dat ik nu om me heen heb, breidt zich zo erg uit dat ik enorm onder de indruk ben. En ik ben er ook o zo blij mee. Want dat was de laatste jaren wel mijn grote angst hoe ik het zou moeten doen als ik echt ziek zou moeten worden.

Maar ja, dat is toch een 'ver van mijn bed show' want ik voel me goed en onderneem leuke dingen. Zit langzaamaan in wat groepjes om te wandelen, om te eten, om te stappen. En om elkaar te helpen in nood of met klusjes. Veel vrijgezelle dames en heren maar ook stelletjes. En via hen ontmoet je weer andere, leuke mensen. Heerlijk om naar een terrasje te gaan, want dat gaat nu weer beginnen, en dan iedereen weer uit zijn winterslaapje te zien komen.

Toen ik op 28 februari 2016 van de ene op de andere dag mijn ontslag toegezegd kreeg na zo'n 35 dienstjaren bij Eikelenboom Transport en tussendoor 2 jaar bij Erkelens, Cooke & Marcus' schrok ik er toch wel van. Want ik was nog lang niet aan mijn pensioenleeftijd, was in september net 60 geworden. Maar ja, dat is toch doorgegaan want het was al helemaal in kannen en kruiken. En ik was het daar al bijna 20 jaar beu, kun je nagaan. Het werd alleen maar grimmiger. Vanaf 1 september kwam ik officieel in de WW en ze moesten me wel een zakje geld meegeven waarvan de helft weer naar de belasting ging. Doei, werkzame jaren.

Ik was ook weer heel blij op dat moment, want mijn moeder, het jaar daarvoor plotseling weduwe geworden (godzijdank) van mijn belgische stiefvader, was hard aan het revalideren van een neglect in het Bravis ziekenhuis. En dat wilden wij, de kinderen onder elkaar zo goed mogelijk opvangen voor haar. 
In januari was ze eindelijk na maanden van pijn aan een omgekeerde kop-schouder operatie geholpen omdat al haar pezen onherstelbaar afgescheurd waren. Wat heeft dat mensje pijn gehad en afgezien. Die arm zag van boven tot onder blauw-paars. Maar blijven lachen h.

Ze lag in het nieuwe gedeelte van Bravis in Bergen op Zoom, Moeder en Kind om te revalideren. Net als ik, nog nooit voor iets ernstigs in het ziekenhuis gelegen. Ooit weleens haar spataderen weg laten halen 40 jaar eerder. Ja, want ik woonde nog thuis in die tijd aan de Pieter Breughelstraat. Moet zeggen dat ik wel lang thuis gewoond heb, mijn broer en zussen waren allemaal al jong getrouwd.

Dus nu had ik alle tijd om naar haar toe te gaan en dat deed ik met veel plezier. Afgewisseld met de andere kinderen natuurlijk. We hadden gewoon een schema gemaakt, dat prima werkte. Op 15 april was ze definitief ontslagen tot haar grote blijdschap, maar helaas heeft ze niet erg lang kunnen genieten van haar 'nieuwe' huis
want op 24 juni, 1 dag voor haar 86e verjaardag, is ze in coma geraakt. De dag dat ik thuiskwam van 4 weken in Fuengirola. Ik had haar gelukkig vanuit de trein nog gesproken, maar toen ik aankwam in het ziekenhuis in Roosendaal was ze niet meer aanspreekbaar. Op 27 juni is ze in mijn bijzijn ingeslapen.

Het huis moest leeggehaald worden, spullen verdelen, weer schema's om de tuin netjes te houden, Ja en dan in het voorjaar, wat was dat veel werk. Maar ook goed voor de saamhorigheid onderling. In juli 2018 is de hele boel verkocht en heeft ze voor ons vieren een mooie erfenis achtergelaten. Uiteindelijk was dat ook van mijn vader want die heeft haar na de scheiding tot zijn dood alimentatie moeten betalen. Slimme meid, ons ma.

Nu kon ik de balans op gaan maken en dat viel allerminst tegen. Dus zo reislustig als de hele familie uiteindelijk is, ben ik de laatste jaren ook veel gaan reizen en naar heel veel concerten van Julien Clerc geweest. Hier kijk ik nu met ontzettend veel plezier op terug.

Maar nu is het aan jullie. Als je dat wil, zou je dan kunnen opschrijven waarvan je mij kent, hoelang en misschien een leuke anecdote. Ik kijk er erg naar uit. Want sommigen ken ik 40- 50 jaar en sommigen een paar maanden.
  
Dit idee komt wel van Facebook waar ze dat ook weleens op zetten.

Nou, in de pen allemaal.














14 Maart 2020 Permanente link Google Feed MSN Reporter


Reacties
Naam Marion @ 02:30 19-Mar-2020
@Frans - ja jij bent een van de laatsten die ik recent heb leren kennen via Marjo en Esther. Jullie hebben n heel groepje muziekliefhebbers die met elkaar overal naar toe gaan. En mijn voorkeuren liggen idd wel ergens anders maar soms komen ze toch bijeen, alleen al voor de gezelligheid.
En dan komt er ineens een idee om te gaan bierproeven. Nog nooit gedaan maar lijkt me wel tof. De overigen kende ik wel allemaal en ook je vrouw ontmoet. Toen besloot ik om mijn reisje erop aan te passen want had geen zin in kerst 'alleen'. Nu dat was verrassend door de gastvrijheid van Peet en Jeannette. Jammer dat we toch op tijd terug moesten. Maar ik vond het een hele geslaagde middag.
Jullie zitten ook vaak in de Roma en dat vind ik sowieso al een heel speciaal poppodium, voor mij leuker dan Gebouw T. Maar daar kom je weer veel bekenden tegen. Hoop dat we daar nog eens met n groepje heengaan. Liefs Marion

Naam Frans Verbeek @ 18:18 17-Mar-2020
Hoi Marion, tussen alle paniek door even tijd voor jouw verzoek. Ik ben een van de mensen die je nog maar net kent. Ik ken je in eerste instantie van Gebouw T. Na het faillissement van RBC ben ik daar terechtgekomen. Liefde op het eerste gezicht. Het bestaat. Een grote kroeg met live muziek. Ook soms nog verdomd goed ook. Het allermooiste is natuurlijk dat ik kennis heb gemaakt met een aantal mensen die dezelfde passie en muzieksmaak hebben en waarmee het erg gezellig omgaan is. Ik denk dat wij niet helemaal matchen wat onze muzieksmaak betreft maar vooruit. Via deze mensen heb ik je leren kennen. Je was al eerder gesignaleerd. Gentlemen prefer blonds natuurlijk. En ineens ging het hard en zat je bij me op kantoor en waren we bier aan het proeven en wandelen. Er bleken dus meer gezamenlijke interesses in de club. Jammer voor ons dat daar nu de klad in zit wat jou betreft. Maar ja het land ligt nu toch plat en tegen de tijd dat de muziek weer speelt ga ik er van uit dat je er weer bij kan zijn. Vecht ze. Groetjes.

Naam Marion @ 06:59 17-Mar-2020
@Esther: jaja Julien is mijn rode draad. Els heeft mij met jou in contact gebracht en het klikte. Ik was door een zware tijd aan het komen en krabbelde langzaamaan weer op. Moet rond 2015 geweest zijn. En nu heb jij ook weer een zware tijd en voelen we elkaar heel goed aan. Je voelt als mijn kleine zusje. Die cruise heeft ons nog meer tot elkaar gebracht. We konden ook geen andere kant op, hahaha. Nee hoor, heel aparte ervaring die ik lang zal koesteren.

Naam Marion @ 06:51 17-Mar-2020
@Inge Z. Ja klopt. 1 april begonnen daar in 1983 denk ik, maar het was geen grap. Na ruim 2 jaar was de situatie zo grimmig geworden door overname. Terug naar Eik in juli 85. We bleven contact houden. In de jaren 90 samen op vakantie geweest in Griekenland, wat een avontuur dat backpacken. Daarna kreeg je een gezinnetje en spreken we bij regelmaat af in de buurt.

Naam Inge @ 17:24 15-Mar-2020
Nou Marion, 3 x is scheepsrecht ! Op de Ipad kon je maar 3 tekens ingeven en via computer is 4 tekens mogelijk dus nu moet het goed komen.
Hoe hebben we elkaar ontmoet ? Dat moet in 1984 zijn geweest bij Erkelens Cooke en Marcus waar we allebei werken : Jij voor de heer de Nijs en ik voor de heer Zoethout. Waar blijft de tijd !!

Naam Esther Oosterbaan @ 09:17 15-Mar-2020
Ik ken je natuurlijk vanuit de stad. Ons 1e tripje was naar de sail. En door jou heb ik mijn jeugdidool Julien mogen zien. We zijn naar Madrid geweest met Marjo. En als klapper onze geweldige cruise. Een reis om nooit te vergeten.

Naam Inge @ 08:38 15-Mar-2020

Naam Inge @ 07:27 15-Mar-2020

Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60


Weblog
Hoe werkt het? Klik hier
Begin pagina
loggy.nl Home
Weblog maken
RSS Feed

Abonneren!

Test
Dit is een tekstje
post- en bezoekadres

test
Toch even zoeken. Nu staat mijn tekst niet bij mijn reactie.